Próbnik wody destylowanej cz.2
Artykuł zredagowany przez Pana Mirosława Kowalskiego
Data dodania opublikowania artykułu na tej stronie: 2011-09-26 16:58:04
Podstawowym elementem użytym do budowy próbnika jest układ scalony LM393P. Zawiera on dwa komparatory z wyjściem typu otwarty kolektor. Jeden komparator wykorzystywano do realizacji podstawowej funkcji próbnika, drugi pełni rolę pomocniczą – kontroluje rozładowanie baterii zasilającej. Działanie układu jest bardzo proste. Komparator porównuje napięcia na wejściach, z których jedno ma ustalony potencjał (tak zwane napięcie odniesienia) przez rezystory dzielnika R5, R7. Napięcie na drugim wejściu jest ustalone przez dzielnik napięcia złożony z konduktancji wody zawartej pomiędzy elektrodami sondy i rezystorów nastawnych R6 i R8. Obciążeniem komparatora jest wskaźnik w postaci diody D4 (LED).
Napięcie odniesienia drugiego komparatora, uzyskane za pomocą diody stabilizacyjnej D3, porównywane jest z częścią napięcia baterii określoną przez dzielnik R1 i R2. Jego obciążeniem jest dioda D4. Opornik R4 ogranicza prąd diody LED. Diody D1 i D2 separują od siebie wyjścia komparatorów. US1 dostarcza stabilizowanego napięcia zasilania +5V. Kondensator C3 minimalizuje zakłócenia spowodowane dołączeniem przewodu sondy do bardzo czułego wejścia komparatora. Jakość przyrządu w dużej mierze zależy od właściwej budowy sondy. Elektrody powinny być pokryte czernią platynową. Do ich wykonania można użyć złoconych, sprężystych styków ze złącza krawędziowego firmy Eltra. Osłona musi uniemożliwić przypadkowe odkształcenie elektrod i zapewnić odprowadzenie powietrza po zanurzeniu. Po przylutowani elementów (C1 w pozycji poziomej), przytwierdzamy do niej sondę za pomocą odpowiednio wyprofilowanych blaszek i czterech śrub M3. Podłączamy do płytki przewody sondy i zasilające. Najpierw uruchomimy część układu odpowiedzialną za sygnalizowanie zużytej baterii.