Uniwersalny wskaźnik napięcia
Artykuł zredagowany przez Pana Mirosława Kowalskiego
Data dodania opublikowania artykułu na tej stronie: 2011-11-17 18:35:52
Przedstawiony poniżej układ może znaleźć zastosowanie jako wskaźnik napięcia stałego lub zmiennego o wartościach lub zmiennego o wartościach od kilku do kilkunastu woltów. Elementem wskazującym jest dioda świecąca zasilana prądem stałym ok. 19mA.Jasność świecenia diody jest niezależna od wartości i kierunku napięcia. Szeregowo połączone diody D1 i D2 stabilizują napięcie bazu tranzystora T1 na poziomie około 2 x 0.65 V, czyli 1,2 V. Napięcie baza-emiter tranzystora jest bliskie napięciu ma równe, a zatem napięcie na rezystorze emiterowanym jest równe napięciu na drugiej diodzie. Wynika z tego, że prąd emitera tranzystora T1 wynosi około 0.65/68 omega, czyli 10 mA.
Zakładając, że współczynnik wzmocnienia prądowego tranzystora T1 jest dostatecznie Duzy, można przyjąć iż prąd emitera jest równy prądowi kolektora, który płynie przez diodę świecącą wynosi zatem 10 mA. Zmiany napięcia wejściowego w niewielkim stopniu wpływają na świecenie diody. Układ funkcjonuje poprawnie w zakresie napięć wejściowych od ok. 4 V(wartość minimalna warunkująca stabilizację napięcia bazy) do kilkunastu woltów. Górna wartość napięcia wejściowego ma wpływ na wydzielaną moc w tranzystorze T1.Przy napięciu zasilającym źródło prądowe wynoszącym 20 V, napięcie na tranzystorze wyniesie (20 – 0.65 0 1.6) V= 17.7 V, a moc wydzielana 12.7 x 19 = 170 mW. Ponieważ wartość 20 V jest dopuszczalnym napięciem kolektor-emiter tranzystora BC108, to należy uznać, że układ może pracować bezpiecznie w zakresie napięć wejściowych 4+20 V.W calu umożliwienia pracy w szerszym zakresie napięć należy zastosować jako T1 tranzystor o większym dopuszczalnym napięciu kolektor – emiter i większej dopuszczalnej mocy traconej, np. BD136.